رد پای دریا

کسی می آید... کسی می آید... کسی دیگر... کسی بهتر... کسی که مثل هیچکس نیست

 

 

فرزند دلبند و برومندم...؛

 یک سال از فراغت گذشت و من همچنان میسوزم

 

 ای سرخ گل، که باد ربودت ز باغ من


                              گفتی به باد خیره، چه بر باغبان گذشت؟

 

 

         

           31 اردیبهشت، سالگرد پرواز ابدی فرزند برومندم است...

 

به صداقت صدای قشنگش،

به لطافت عاطفه اش،

به محبت و مهربانی اش،

به زیبایی چهره معصوم و زیبایش،

و تنها با یاد شیرین زبانی ها، لبخندها و خاطراتش دلخوشم...

 

« برای شادی روحش صلوات »

 

                

نوشته شده در چهارشنبه ۱۳٩٤/٢/۳٠ساعت ٧:٤٠ ‎ق.ظ توسط ترمه /كليک مهربانی () |


آخرين مطالب
» یکشنبه ۱۳٩٥/۱٢/٢٩
» بند به خدا...
» عیدانه ای برای جانان
» سایه های آرزو
» عیدانه
» به طعم عسل...!
» فنچ های زیبای من...!
» مهربانی...
» بهانه...
» این روزها...!

Design By : RoozGozar.com